Latest News

ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ : ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΕΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ; ΕΘΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ Η ΕΞΟΦΛΗΣΗ ΤΟΥΣ;



Εν έτη 1942 δημιουργείται το << μεγάλο γερμανικό Ράιχ >> που κάλυπτε τις περιοχές από την Αλσατία-Λωραίνη έως το Πόζναν (Πολωνία) και από τη Σουδητία (Τσεχία) έως την Αυστρία . Εν συνεχεία προστέθηκαν μεταξύ άλλων η Νορβηγία , η Δανία , η Ολλανδία και η Ελλάδα. Τα κράτη αυτά καθώς και πολλά άλλα που υφίσταντο κατοχή από το 3Ο Ράιχ διοικούνταν στο μεγαλύτερο βαθμό από το Ράιχ και σποραδικά από τις τοπικές διοικήσεις . Το Ράιχ καθώς και η κατοχή αποτελούσαν την κύρια πηγή εσόδων για τη Γερμανία αφού τα περισσότερα κατεχόμενα κράτη όφειλαν να καταθέτουν σημαντική φορολογία στο Ράιχ . Σημαντικό παράδειγμα είναι η καταβολή 4,500 εκατομμυρίων φράγκων την ημέρα από τη Γαλλία στο Ράιχ.

ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ :
‘Οσον αφορά στην Ελλάδα στοιχεία τόσο από τη γερμανική πλευρά όσο και από την Τράπεζα της Ελλάδος επιβεβαιώνουν το υπέρογκο ποσό των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα μαζί με το εξίσου μεγάλο ποσό του αναγκαστικού κατοχικού δανείου που υπέγραψε το ελληνικό κράτος με το Ραιχ . Οι γερμανικές αποζημιώσεις ανέρχονται στα 332 δις ευρώ και το κατοχικό δάνειο στα 10,34 δις ευρώ . Τα στοιχεία αυτά προήλθαν αφενός από την απόρρητη έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και αφετέρου από το ημερολόγιο αποζημιώσεων της Βέρμαχτ. Στο συγκεκριμένο ημερολόγιο εντοπίζονται 400.000 στοιχειά που αφορούν στην περίοδο 1941-1944, σε αποζημιώσεις που πρέπει να καταβάλει η Γερμανία στην Ελλάδα που οφείλονται σε περιστατικά όπως εξόρυξη και εκμετάλλευση πλούσιων ορυκτών και μετάλλων , βεβήλωση ιστορικών μνημείων και αρχαιολογικής κληρονομιάς καθώς και καταστροφη αεροδρομίων , λιμανιών , γεφύρων ,δρόμων, σπιτιών και καταστημάτων. Η ανακάλυψη αυτών των στοιχείων της Βέρμαχτ πραγματοποιήθηκε από το Πεντάγωνο και βρίσκονται σε διαδικασία ψηφιοποίησης ώστε να είναι διαθέσιμα για το ευρύ κοινό, και για ακαδημαϊκά ινστιτούτα. Λόγω της προέλευσής τους φέρουν μεγάλη αξιοπιστία για την διεκδίκηση των αποζημιώσεων .
Κάνοντας μια αναδρομή στην εποχή της πείνας των κακουχιών και της εκμετάλλευσης κάθε λογής ελληνικού πόρου από τις κατοχικές αρχές μπορούμε να εντοπίσουμε πολλές ενέργειες που οδήγησαν τη χώρα σε αδιέξοδο και σε ανυπολόγιστες ηθικές βλάβες και υλικές απώλειες. Στις γερμανικές αποζημιώσεις τοποθετείται στο ύψιστο βάθρο ο θάνατος και η απώλεια περίπου 150-300.000 ψυχών  – θύματα του ολέθρου ενός πολέμου και μιας δεινής της κατοχικής περιόδου.  Παράλληλα ισχυρό πλήγμα δέχθηκε η ελληνική οικονομία την περίοδο της κατοχής από το ναυτικό αποκλεισμό που της επεβλήθηκε απο τη Βρετανία σε συνεργασία με τις υπόλοιπες κατοχικές αρχές. Απόρροια του αποκλεισμού αυτού αποτέλεσε το έλλειμα στα δημητριακά και η παράλληλη μείωση της εγχώριας παραγωγής κατά 15-30 % τοποθετόντας το βιοτικό επίπεδο σε χαμηλότερη κλίμακα.

Κατά την κατοχική περίοδο 1941-1944 τα συστήματα μεταφορών καταστράφηκαν ολοσχερώς , η χώρα είχε χωριστεί σε 3 κατεχόμενες ζώνες , η τιμή των σιτηρών ήταν χαμηλότερη σε σύγκριση με άλλες και η σίτιση των κατοχικών δυνάμεων αποτελούσε ακόμη ένα βάρος. Όλα τα παραπάνω οδήγησαν την χώρα σε οικονομικό αδιέξοδο. Σημαντικό ρόλο στην οικονομική τελματοποίηση της Ελλάδας αποτέλεσε η νομισματική αναρχία, μιας και κυκλοφορούσαν 4 κατοχικά νομίσματα : το μάρκο κατοχής (Γερμανία) , η μεσογειακή δραχμή (Ιταλία) ,το λέβ (Βουλγαρία) και η ελληνική δραχμή. Η κατάσταση του νομισματικού κενού έχτισε γερά θεμέλια για την ανάπτυξη της Μαύρης Αγοράς που παγιώθηκε την κατοχική περίοδο. Ο υπερπληθωρισμός της δραχμής και η σταδιάκη αντικατάστασή της από τις αγγλικές λίρες οδήγησαν τον κόσμο να πουλήσει όσο-όσο τις περιουσίες του και τα κεκτημένα χρόνων για να επιβιώσει την αθλιότητα και την πείνα της εποχής. Ως κατοχική δύναμη η Γερμανία λόγω της αυθαίρετης και ανελέητης άσκησης εξουσίας απέναντι στους <<υποτελείς κατεχόμενους Έλληνες>> καρπώνοταν τα ορυκτά πλούτη της Ελλάδας, όπως το χρώμιο. Στην σχετική έκθεση του 1945 ο γερμανός υπουργός εξωτερικών Speer ανέφερε την έλλειψη χρωμίου και την πως τα γερμανικά αποθέματα επαρκούσαν μόνο για πέντε μήνες. Για να αντιμετωπιστεί αυτό, συστάθηκαν οργανώσεις αντίστασης από την Ελλάδα και οργανώσεις σαμποτάζ από την Αγγλία.

ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ : 
Όπως ήδη αναφέρθηκε η κατοχή αποτελούσε την κύρια πηγή εσόδων για την Γερμανία. Κατόπιν ρυθμίσεως της ανταλλαγής των ελληνικών δραχμών με κατοχικά νομίσματα (μάρκο, λεβ, μεσογειακή δραχμή), απεστάλη γερμανική διακοίνωση προς τον τότε ‘Ελληνα πρωθυπουργό τον Τσολάκογλου, με σκοπό την ύπαρξη αναγκαστικής καταβολής 1.500 εκατομμυρίων δραχμών μηνιαίως στις γερμανικές αρχές καθώς και αντίστοιχα ίσο ποσό προς τις ιταλικές αρχές δηλαδή συνολικά 3.000 εκατομμύρια δραχμές για τις στρατιωτικές δαπάνες . Η παρούσα συμφωνία για την καταβολή των ποσών στην εκάστοτε κατοχική αρχή τέθηκε σε ισχύ την 1η Αυγούστου του 1941. Ολοένα και περισσότερο όμως, οι κατοχικές αρχές ελάμβαναν μεγαλύτερα ποσά άμεσα από την Τράπεζα της Ελλάδος και έμμεσα από την ανταλλαγή των νομισμάτων γεγονός που οδήγησε  στην είσπραξη ποσών που ξεπερνπούσαν το Εθνικό Εισόδημα του 1941 (περίπου 25.000 εκατομμύρια δραχμές) .
Τους πρώτους μήνες ύστερα από την υπογραφή αυτής της συμφωνίας η κυβέρνηση συνεργασίας  του Τσολάκογλου κλιμάκωσε τις εκκλήσεις γα μείωση των ποσών που κατέβαλλαν ως στρατιωτικές δαπάνες καθώς τα έξοδα αυτά σε συνδυασμό με τον υπερπληθωρισμό της εποχής θα είχαν τραγικά αποτελέσματα για την ελληνική οικονομία. Η μόνη παραχώρηση που έγινε -αλλά δεν μετρίασε ουσιωδώς το πρόβλημα- ήταν η εφαρμογή των αποφάσεων  της Συνδιάσκεψης της Ρώμης που τέθηκαν σε ισχύ στις 23 Μαρτίου του 1942 οπότε ανακοινώθηκαν στην Ελληνική Κυβέρνηση και όριζαν : α) ότι το συνολικό ποσό των κατοχικών δαπανών θα ήταν από 3.000 σε 1.500 εκατομμύρια δραχμές μηνιαίως  , β) ότι περαιτέρω τα ποσά του ισχύοντος κατοχικού δανείου θα αποτελούν πιστώσεις της Ελλάδας προς τις κατοχικές αρχές και θα είναι άτοκες με άγνωστη ημερομηνία επιστροφής και τέλος γ) ότι θα ισχύουν αναδρομικά από την 1η Ιανουαριου 1942 . Η αυθαιρεσία και η ανελέητη άσκηση εξουσίας από τις κατοχικές αρχές και ιδιαίτερα από τη Γερμανία οδήγησαν στο πρώτο εξάμηνο του 1942 να εισπραχθούν 43.386 εκατομμύρια δραχμές γεγονός που οδήγησε σε έντονη αντίδραση των ελληνικών αρχών με παραίτηση της κυβέρνησης Τσολάκογλου στις 29/8/1942, η οποία δεν έγινε δεκτή. Ακολούθησαν 3 αναθεωρήσεις των αποφάσεων της Συνδιάκεψης της Ρώμης που βρήκαν κλειστές πόρτες και κατέληξαν σε υπέρογκη αύξηση του πιστοληπτικού ορίου και των κατοχικών δαπανών που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως λεηλασία της ελληνικής οικονομίας. Συστάθηκαν έτσι δύο εταιρείες: η DEGRIGES από την γερμανική πλευρά και η SAGIC από την ιταλική των οποίων τα κέρδη χρησιμοποιήθηκαν για την εξόφληση των δόσεων και την σταδιακή αποπληρωμή των πιστώσεων προς την Ελλάδα μονοπωλώντας το εμπόριο από την Ελλάδα προς άλλες χώρες .

Κατάληξη όλων των παραπάνω ήταν η συγκέντρωση 332 δις ευρώ στο αρχειακό υλικό της κατοχής ως χρέη και αποζημιώσεις που οφείλουν οι κατοχικές αρχές στην Ελλάδα. Πολλάκις ελληνικές κυβερνήσεις έχουν μπει στην διαδικασία να ζητήσουν την επιστροφή των οφειλών αυτών, εντούτοις χωρίς αποτέλεσμα αφού οι γερμανικές αρχές -κατά κύριο λόγο- τείνουν να έχουν σταθερά αρνητική στάση πάνω στο θέμα. «Το θέμα έχει διευθετηθεί ήδη από τη δεκαετία του ’50» υποστηρίζει ο κ. Μίχελμπαχ για τις πολεμικές αποζημιώσεις, σε δηλώσεις του στην ηλεκτρονική έκδοση της «Handelsblatt».
Παρ όλη την αντίσταση της γερμανικής δεξιάς, η σοσιαλδημοκρατική γερμανική παράταξη SPD καθώς και οι Πράσινοι ταυτόχρονα με την εφημερίδα Spiegel τάσσονται σθεναρά υπερ της αποπληρωμής και της εξόφλησης των αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου (ύψους 10,34 δις ευρώ). «Το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο πρέπει σε κάθε περίπτωση να αποπληρωθεί. Δεν παραγράφεται», τόνισε ο πρόεδρος του κόμματος της γερμανικής Αριστεράς (Die Linke) Μπερντ Ρίξινγκερ. Με τη σειρά του, ο αντιπρόεδρος του SPD Ραλφ Στέγκνερ τονίζει ότι «δεν θα πρέπει να συνδέουμε το θέμα των επανορθώσεων με την τρέχουσα αντιπαράθεση για την ευρωκρίση. Αφορά τη διαχείριση της ίδιας μας της ιστορίας. Είμαι κατά της συζήτησης ότι αυτά έχουν τελειώσει. Υπάρχουν ακόμη, έπειτα από δεκαετίες, ζητήματα διεθνούς δικαίου προς επίλυση» επισημαίνει1. Από την πλευρά των Πρασίνων, ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας Άντον Χοφράιτερ δηλώνει ότι «η Γερμανία δεν μπορεί να εξαφανίσει έτσι απλά την διεκδίκηση της Ελλάδας για αποζημιώσεις από το τραπέζι» και τονίζει ότι «αυτό το κεφάλαιο δεν έχει ουσιαστικά κλείσει ούτε ηθικά ούτε νομικά».
Επομένως, με γνώμονα την παρούσα οικονομική κρίση και το δημοσιονομικό έλλειμα της ελληνικής οικονομίας, είναι επιτακτικό να τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων της Ελλάδος και των υπόλοιπων ευρωπαϊων εταίρων η επιστοφή των γερμανικών αποζημιώσεων. Τα υπέρογκα ποσά θα δώσουν ανάσα στην οικονομία της Ελλάδας αφενός γιατι η ελληνική κυβέρνηση θα μπορέσει αν αποπληρώσει ένα μέρος του δανείου προς το ΔΝΤ και αφετέρου θα υπάρξει δικαίωση σε ένα οικονομικό έγκλημα και μια παράνομη παρακράτηση χρημάτων από την Γερμανία. Απόρροια των παραπάνω θα είναι η εξισορρόπηση των ελληνογερμανικών και κατ’επέκταση των ευρωπαϊκών σχέσεων σε μια δεινή εποχή τόσο από οικονομική όσο και από ηθική πλευρά.

Όλγα Τσουκαλά
Φοιτήτρια ΔΕΠΣ Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών
E-mail : olga.tsoukala@one-europe.info

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

OneEurope Greece & Cyprus Designed by Templateism.com Copyright © 2014

Εικόνες θέματος από mammuth. Από το Blogger.